Alicja Kwade - Die Notwendikeit der Dinge

Voorlinden, Wassenaar, 7 mei 2024

In haar tentoonstelling Die Notwendigkeit der Dinge (De noodzakelijkheid der dingen), die ik samen met zoon Paul bezocht, stelt Alicja Kwade (Katowice, Polen, 1979) vragen bij alles wat we denken te zien en te weten. Want alles lijkt volgens haar voort te komen uit willekeurige processen en momenten in de tijd. De tentoonstelling is ontworpen om je waarneming uit te dagen, je nieuwsgierigheid te prikkelen en je te laten twijfelen aan wat je denkt te weten en te begrijpen.
Als je komt aanlopen bij Voorlinden zie je twee installaties. Over MatterMotion | ParaPosition uit 2024 zegt Alicja: "Mijn werk gaat over structuren, en tijd is een structuur". De natuurstenen in deze installatie vergelijkt ze met samengeperste tijd, de rames met door mensen gemaakte systemen zoals politieke structuren, sociale afspraken en maatschappelijke constructies. De tweede Carrier | Double Carrier | Multi Carrier uit 2024 met bronzen stoelen met erin, erop of erdoor, grote stenen. De stenen staan daarin symbool voor eeuwigheid en spiritualiteit, de stoelen voor de vindingrijkheid en het sociale gedrag van mensen.
De kleinste deeltjes zijn voor Alicja van belang: in de installatie Indien nodig, de werkelijkheid (Alicja) geeft ze op 259.025 vellen papier de genetische code van haar DNA weer met daarop vetgedrukt waar voor haar unieke codes staan. Ongeveer 4000 van die A4'tjes hangen rondom aan de wand, de rest zit opgeborgen in de koperen bakken. In Zelfportret uit 2020 Laat ze de chemische samenstelling van haar (en ons) menselijk lichaam zien.
In Attractor uit 2018/2024 waarin een lange buis twee ruimtes verbindt met aan beide zijden een grote glanzende trechter kun je als het ware terug in de tijd, of terug in de toekomst kijken of praten. De blauwe sodalietsteen die eronder ligt moet ons eraan herinneren dat onze planeet slechts een klein onderdeel is van een groter geheel.
Lijnenland XVI is een gedachte-experiment dat gaat over menselijke constructies en systemen en hun afhankelijkheid van natuurlijke fenomenen, zoals zwaartekracht.
De andere objecten verklaren zichzelf wel zo ongeveer.
Met haar uitspraak: "Ik probeer het niets als werkelijkheid te erkennen. Als niets echt is, zijn er alleen maar mogelijkheden." wordt door Alicja Kwade goed verwoord wat deze expositie zo bijzonder maakt.
Frank van de Loo